1η Μαΐου 2014: το κάλεσμα της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΝΙΚΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!

Η εργατική τάξη δέχεται εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια μια ανεπανάληπτης έντασης επίθεση από το Κεφάλαιο. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που ασκείται με πρόσχημα την κρίση, είναι –μόνο στην Ελλάδα- η εξώθηση του 1/3 του πληθυσμού στην ανεργία, το πέταγμα 4 εκατομμυρίων ανθρώπων εκτός κοινωνικής ασφάλισης, η μείωση του μέσου εισοδήματος των εργαζόμενων και των συνταξιούχων στο μισό. Οι κοινωνικές δημόσιες υπηρεσίες καταργούνται ή οδηγούνται στη διάλυση. Σχολεία και νοσοκομεία κλείνουν, προκαλώντας εκρηκτική αύξηση της παιδικής θνησιμότητας στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή που η χώρα αναδεικνύεται σε πρωταθλήτρια Ευρώπης στους θανάτους από γρίπη, μετά το πέρας του πιο ήπιου Χειμώνα των τελευταίων χρόνων.

Από τις 6 Δεκεμβρίου του 2008 μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου του 2012, η Ελλάδα υπήρξε ένα μεγάλο εργαστήρι αγώνων, εξεγέρσεων και αντιστάσεων απέναντι σε αυτές τις πολιτικές. Εκατομμύρια άνθρωποι, ντόπιοι και μετανάστες, όχι μόνο κατέβηκαν στον δρόμο, αλλά συγκρούστηκαν και ευθέως με το Κράτος το Κεφάλαιο και τις μονάδες καταστολής που διαθέτουν. Δημιούργησαν νέες δομές στο εσωτερικό των σωματείων και ανέδειξαν τις δυνατότητες ομοσπονδιακού συντονισμού τους, στην κατεύθυνση απεγκλωβισμού του εργατικού κινήματος από τον κρατικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και τις καταστρεπτικές του συνέπειες.

Είναι, όμως, βέβαιο ότι ζούμε μια περίοδο υποχώρησης αυτής της τάσης. Με άξονα τις εκλογές του 2012 και από εκεί και πέρα, ένα μεγάλο τμήμα του κοινωνικού κινήματος έχει βυθιστεί στη δίνη του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, περιμένοντας να λυθούν τα προβλήματα δια της ανάθεσης και της διαμεσολάβησης. Δύο αιώνες δράσης τους εργατικού κινήματος όμως, μαρτυρούν ότι αυτό δεν έγινε ποτέ. Από το Σικάγο μέχρι την Αθήνα, από τους πρώτους νεκρούς για το 8ωρο και μέχρι σήμερα, ό,τι κέρδισαν οι εργάτες το κέρδισαν στον δρόμο μόνοι τους και όχι στις κάλπες και τα κοινοβούλια.

Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια της εργατικής υποχώρησης, οι εργάτες και οι εργάτριες χάσαμε πολλαπλάσια από όσα χάσαμε την πρώτη και (θεωρητικά) πιο σκληρή περίοδο της κρίσης. Είναι αναγκαίο να περάσουμε σε διαδικασία ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, χωρίς κοινοβουλευτικές αυταπάτες και χωρίς ψευδαισθήσεις ότι με τον καπιταλισμό σε κρίση μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε ανακωχή ή εκεχειρία.

Είναι αναγκαίο να συντονίσουμε τη δράση μας μέσα από σωματεία, σχήματα, εργατικές παρεμβάσεις, απεργιακές επιτροπές και τοπικά σχήματα που συναντιούνται με τον κόσμο της ανεργίας, της επισφάλειας και της εργασιακής περιπλάνησης, προκειμένου να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία μιας νέας Συνομοσπονδίας της Εργασίας σε ταξική, επαναστατική και αντικαπιταλιστική παρέμβαση. Να προετοιμάσουμε τη Γενική Αντικαπιταλιστική Απεργία Διαρκείας, το πραγματικό όπλο των εργαζομένων απέναντι στα αφεντικά, να τσακίσουμε τον φασισμό στις εργατικές συνοικίες και να μην επιτρέψουμε κανέναν διαχωρισμό των εργατών, φυλετικό, εθνικό, σεξιστικό ή άλλο.

Εμπνεόμενοι από το πνεύμα της εξέγερσης του Σικάγου για το 8ωρο, πεπεισμένοι ότι η απελευθέρωση της εργατικής τάξης θα είναι έργο της ίδιας ή δεν θα υπάρξει καθόλου, απαλλαγμένοι από κάθε αυταπάτη για τις δυνατότητες κοινοβουλευτικής αλλαγής μέσα στο σύστημα, να ξαναβγούμε στον κόσμο για να τον κατακτήσουμε όλον.

Το ερώτημα έχει πλέον τεθεί καθαρά προς όλους: Ή θα οργανωθούμε σε επαναστατική και συνδικαλιστική κατεύθυνση ή θα αφήσουμε τον καπιταλισμό να στείλει τις ζωές μας στα χαμένα.

Ας το απαντήσουμε στον δρόμο, εκεί μόνο που η τάξη μας μπορεί και νικά! 

ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΙΚΑΓΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ, ΞΑΝΑΔΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ!

ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, ΣΥΓΚΡΟΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΝΕΑ ΤΑΞΙΚΑ, ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!

ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!

logorocinanteSYNDICATE

Posted in συνδικάτο, συνδικαλιστικά, συνδικαλισμός, εργασία και κοινωνία, εργασιακά, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες, μετανάστες / πρόσφυγες | Tagged , , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

1η Μαΐου 2014: το κάλεσμα του ελληνικού τμήματος των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου

Ως τώρα είμαστε το τίποτα, τώρα θα γίνουμε τα πάντα!

 1η-Μάη-2014-αφίσα-ΝΕW-… εργάτες κόκκινοι, λευκοί, κίτρινοι, μαύροι, ελάτε,

ψηλά σηκώστε τα κεφάλια, πετάξτε κάτω τα  εργαλεία σας!

Στο διάβολο τα αφεντικά!

Στο διάβολο η σειρήνα του εργοστασίου!

Αυτή είναι ημέρα των εργαζομένων, η δική μας μέρα. Εμπρός!

Το τραγούδι του οχτάωρου

Έχουν περάσει 128 χρόνια από την πρωτομαγιά στο Σικάγο και 109 χρόνια από την ίδρυση των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, απότοκου των γεγονότων αυτών, κι η ιστορία επιστρέφει πάλι πίσω από εκεί που άρχισε: Στις ελαστικές συνθήκες εργασίας, στους επισφαλώς εργαζόμενους, στην απλήρωτη και μαύρη εργασία. Το κεκτημένο του οκταώρου καταργήθηκε στην πράξη με την συναίνεση της κρατικοδίαιτης ηγεσίας του θεσμοθετημένου και άκρως ευεργετημένου από το καθεστώς, «συνδικαλιστικού» κινήματος. Των “συνδικαλιστών”, δηλαδή, που, αφού ευνούχισαν τους αγώνες και τους μετέτρεψαν από ταξικούς σε κλαδικούς, αφού μετέτρεψαν την απεργία από όπλο ενάντια στον καπιταλισμό σε χαλαρή πανήγυρη, τώρα επιστρέφουν για να κλάψουν πάνω στο κουφάρι του πτώματος που εκείνοι δημιούργησαν.

Το ταξικό και εργατικό ζήτημα, όμως, είναι και παραμένει διαχρονικό: Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in συνδικαλισμός, εργασία και κοινωνία, εργασιακά, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

1η Μαΐου 2014: το κάλεσμα της ΕΣΕ Αθήνας

1may2014ΕΣΕ

Image | Posted on by | Tagged , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

Palikari… σε όλες τις γλώσσες!

ludlowtikas1
“Palikari”, για τον Ηλία Σπαντιδάκη (Louis Tikas) από το Ρέθυμνο, ήρωα των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (IWW) και των Εργατών όλου του Κόσμου

Posted in συνδικάτο, συνδικαλιστικά, συνδικαλισμός, Κόσμος, εργασία και κοινωνία, ιστορία, κόσμος, καταστολή, καταγγελία, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε animation βίντεο

freesyndicate:

Κάποιος, κάπου, κάπως, κάποτε τό ‘πιασε το νόημα… Τό ‘πιασε και τό ‘σφιξε τόσο που τρέξαν τα ζουμιά και μας έλουσαν!
Άλλος λούστηκε να καθαρίσει, άλλος άφησε τη τζίβα να γίνει ένα με το κεφάλι του… Καλές Χρονιές…;

Originally posted on AIXMH:

Η ταινία κινουμένων σχεδίων που κέρδισε το Όσκαρ το 1999, βασισμένη στο ίσως σημαντικότερο έργο του Έρνεστ Χεμινγκγουέι

EH3941P

Ο συγγραφέας με τη γάτα του μέσα στο σπίτι που έμενε στην Κούβα

1_2

Το περιοδικό Life έστειλε τον φωτογράφο Eisenstaedt στην Κούβα για να βγάλει φωτογραφίες για μια νουβέλα που θα δημοσιευόταν πριν εκδοθεί σε βιβλίο. Η ιστορία ήταν «ο γέρος και η θάλασσα» και το περιοδικό πούλησε 5.3 εκατομμύρια αντίτυπα σε δύο μέρες.

Σύμφωνα με ορισμένους κριτικούς, «ο γέρος και η θάλασσα» είναι το μοναδικό έργο που αξίζει, ενώ σε άλλους δεν αρέσει καθόλου. Πρόκειται για την περιγραφή της ανθρώπινης προσπάθειας, μια ιστορία της πάλης του ανθρώπου ενάντια στη φύση, ή ενάντια στη μοίρα ή σε ό,τι βρίσκει ο καθένας προσωπικά μέσα στην ιστορία. Το 1953 κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ, έγινε ταινία το 1958, ταινία για την τηλεόραση το 1990 και κινούμενα σχέδια το 1999, από τον Alexandr Petrov. Η άμεση…

View original 216 more words

Posted in ... μάτια ..., περί Παιδείας, Επί του πληκτρολογίου, κοινωνία, media | Tagged , , , , , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο

Αμ έπος…

Mikhail Bakunin

“Πρέπει να κερδίσουμε τον χαμένο καιρό, πρέπει να αναθεωρήσουμε τη μεταφυσική μας αλαζονεία που δεν φέρνει στον κόσμο καμία ζεστασιά, πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε μέρα-νύχτα για να καταφέρουμε να ζήσουμε μαζί με τους ανθρώπους σαν άνθρωποι, να γίνουμε ελεύθεροι και να κάνουμε και τους άλλους ελεύθερους, πρέπει – επιμένω πάντα σε αυτό το σημείο – να κυριεύσουμε την εποχή με τις ιδέες μας”

Μιχαήλ Μπακούνιν

…με αφορμή την εξαιρετική ανάρτηση στο nadaparanosotros.blogspot.gr
Posted in πολίτης, πολιτική, Συμμετοχική Κοινωνία και Αμφιβολία, Φιλοσοφία της Αμφιβολίας, ακούμε;, κοινωνία, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , , | 1 σχόλιο

…πάντα το ξέρουμε…

“…δεν πολεμάμε τον φασισμό μαζί με την κυβέρνηση, αλλά σε πείσμα της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι καμιά κυβέρνηση δεν επιθυμεί πραγματικά τη συντριβή του φασισμού, γιατί οι αστοί είναι αναγκασμένοι να καταφεύγουν σε αυτόν κάθε φορά που βλέπουν την εξουσία να κινδυνεύει να τους γλιστρήσει από τα χέρια…”

Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι Σεπτέμβριος 1936

Posted in ακούμε;, αντιφασισμός, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , , , , , | Γράψτε ένα σχόλιο