Με μάσκα ή χωρίς… ΜΗΝ ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!

Sauvons le peuple grec de ses sauveurs ! – Να σώσουμε τον ελληνικό λαό από τους σωτήρες του!

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στη Libération της 21^ης Φεβρουαρίου 2012, αναδημοσιεύτηκε από το TV Χωρίς Σύνορα, και θα δημοσιευτεί και στην “Guardian” και στην Ιταλική “Il Manifesto”

“Τη στιγμή που ένας στους δύο Έλληνες νέους είναι άνεργος, 25.000 άστεγοι περιπλανώνται στους δρόμους της Αθήνας, το 30% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχιας, χιλιάδες οικογένειες υποχρεούνται να βάλουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα προκειμένου να μην πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, νεόφτωχοι και πρόσφυγες δίνουν μάχες για τους σκουπιδοτενεκέδες στους δημόσιους χώρους, οι «σωτήρες» της Ελλάδας, υπό το πρόσχημα ότι οι Έλληνες «δεν καταβάλουν αρκετές προσπάθειες», επιβάλλουν ένα νέο σχέδιο βοήθειας που διπλασιάζει τη χορηγούμενη θανατηφόρα δόση. Ένα σχέδιο που καταργεί το εργατικό Δίκαιο και καταδικάζει τους φτωχούς σε ακραία ένδεια, εξαφανίζοντας παράλληλα τις μεσαίες τάξεις.

Ο στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση η «σωτηρία» της Ελλάδας: όλοι οι οικονομολόγοι που είναι άξιοι του ονόματός τους συμφωνούν επ’ αυτού. Το ζητούμενο είναι να κερδηθεί χρόνος προκειμένου να σωθούν οι πιστωτές ενώ παράλληλα η χώρα οδηγείται σε μια προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία. Πρωτίστως, το ζητούμενο είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε εργαστήριο μιας κοινωνικής μεταλλαγής που θα γενικευθεί, σε έναν δεύτερο χρόνο, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μοντέλο που δοκιμάζεται πάνω στους Έλληνες είναι εκείνο μιας κοινωνίας χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, στο πλαίσιο της οποίας τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα κατεδαφίζονται, η υγεία καθίσταται προνόμιο των πλουσίων, οι ευπαθείς πληθυσμοί προορίζονται για μια προγραμματισμένη εξόντωση, ενώ όσοι εξακολουθούν να έχουν μια εργασία καταδικάζονται σε ακραίες μορφές εργασιακής επισφάλειας και οικονομικής εξαθλίωσης.

Προκειμένου, όμως, αυτή η αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού να πετύχει τον στόχο της, χρειάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς που καταργεί τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα.

ΕΛΜΕ Ιωαννίνων: «είμαστε στο πλευρό των μαθητών μας των συναδέλφων μας και όλων όσων αντιστέκονται»

23 Φεβρουαρίου 2012

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ με ομόφωνη απόφασή της χαιρετίζει την κινητοποίηση των εργαζομένων ανήμερα του εορτασμού της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων. Οι προσπάθειες –μέρες πριν– τρομοκράτησης λαού και νεολαίας με τις εκατοντάδες ΜΑΤ-ΟΠΚΕ που «κατέλαβαν» την πόλη θυμίζοντας άλλες εποχές, έπεσαν στο κενό. Με το κάλεσμα της ΕΛΜΕ και του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων οι εργαζόμενοι έδωσαν το δικό τους «παρών».

Στην Ακαδημία –αφετηρία της παρέλασης– συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες εργαζόμενοι από τη Γαλακτοβιομηχανία ΔΩΔΩΝΗ, τον Κτηνοτροφικό Συν/σμό (με σύνθημα «όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗΣ») της ΕΛΜΕ, το Παν/μιο, αυτοαπασχολούμενοι και νεολαίοι με στόχο να διαδηλώσουν ειρηνικά και να τιμήσουν τους απελευθερωτικούς αγώνες του λαού μας. Θέλησαν θα δώσουν το πραγματικό νόημα του «σήμερα» ενάντια στους νέους «κατακτητές» Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.. Όμως η στάση της Αστυνομίας ήταν προκλητική και βάναυση. Διμοιρίες των ΜΑΤ δημιούργησαν σε κάθε σημείο του χώρου αλυσίδες σπρώχνοντας, κάνοντας χρήση γκλομπς και συλλήψεις μπροστά στα αθώα μάτια εκατοντάδων μαθητών. Η προκλητική στάση των ροπαλοφόρων δημιούργησε μεγάλη ένταση υποθηκεύοντας την εξέλιξη της παρέλασης, προβληματίζοντας μαθητές και γονείς. Η ψύχραιμη στάση των παρευρισκομένων αποσόβησε τα χειρότερα.

Στο τέλος της παρέλασης τελικά έγινε η πορεία με συνθήματα καταγγελίας του μαύρου μετώπου που κυβερνά σήμερα τη χώρα. Η πορεία κατέληξε στο Αστυνομικό Μέγαρο όπου αφέθηκαν ελεύθεροι οι συλληφθέντες.

Οι εργαζόμενοι ξεπερνούν σιγά-σιγά τους εθιμοτυπικούς καθωσπρεπισμούς, τη μοιρολατρία και το φόβο που σκορπάνε τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ και δεν τρομοκρατούνται. Δεν απορούν για την ένταση των κατασταλτικών μέτρων και την αστυνομοκρατία,

Να είμαστε “διαβασμένοι”, απέναντι στους “αδιάβαστους” οσφυοκάμπτες της Βουλής!

Όσο κι αν το πολεμούν, δεν θα το ελέγξουν! Ξέρουμε πια!

Ρε, μπας και;

Κι όμως! Η “οικονομική προδότρια” Ισλανδία, που εστάλει πολλάκις – ομού μετά της Αργεντινής – εις το πυρ το εξώτερον ως “αποσυνάγωγος του καπιταλισμού”, σήμερα αναβαθμίστηκε, λέει, από τον “οίκο Fitch” ως προς την πιστοληπτική της ικανότητα…

Υπάρχει κάτι μυστηριακά αστείο στον νεο-φιλελεύθερο επηρμένο καπιταλισμό, κάτι τόσο μονοσήμαντο που καθίσταται εκμεταλλέυσιμο: άμα μυριστούν χρήμα, το μόνο που θέλουν είναι “ν’ απλώσουν χέρι”! Κι ας ήταν, έως χθες, ορκισμένοι εχθροί σου!

Έτσι, μια χώρα που στην εδαφική της περιοχή υπάρχουν πετρέλαια κι αέριο, μάλλον μόνο από δουλοπρέπεια θα “κλίνει την κεφαλήν” προς τις ορέξεις των κεφαλαιοκρατών, αφού ξέρει ότι σύντομα θα “την παρακαλάνε”! Όχι;

Μια επιστολή προς τους γονείς των μαθητών και τους συμπολίτες μας, από την Ε.Λ.Μ.Ε. Πρέβεζας

μια μορφή της επιστολής που αποφασίστηκε
να κοινοποιηθεί στους γονείς των μαθητών μας

Συμπολίτισσα, συμπολίτη,

πριν από δέκα χρόνια οι «ηγέτες» μας ξεκίνησαν τη νέα μεγάλη ιδέα του έθνους:

Να μπούμε στο ευρώ για να αποκτήσουμε ασφάλεια οικονομική, να αποκτήσουμε εισοδήματα Ευρώπης και να τρώμε με χρυσά κουτάλια”!

Και μέσα σε έξι χρόνια κατάφεραν να μας χρεοκοπήσουν και να βυθίσουν τη χώρα στο σκοτάδι και την απελπισία…

Καθημερινά ο κόσμος χάνει τη δουλειά του και η ανεργία ήδη είναι πάνω από το 20%…

Όσοι εξακολουθούν να έχουν κάποια δουλειά, είναι υποχρεωμένοι να δέχονται συντριπτική μείωση στα εισοδήματά τους και – κυρίως – στα εργασιακά τους δικαιώματα. Άλλωστε αυτά είναι και ο βασικός στόχος  τους όπως περιγράφεται αδίστακτα και σε σχετικά άρθρα του Economist και του πρακτορείου Bloomberg.

Στο θέμα της ασφάλισης τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, αφού τα συνεχή ψαλίδια και τσεκούρια φαίνεται πως θα τα διαδεχτεί μια σφοδρή, ή ακόμη και ολική, περικοπή των επικουρικών συντάξεων και των εφάπαξ.

Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κοντεύει να γίνει ανέκδοτο, αφού στην πράξη οι δυσκολίες που συναντούν οι ασφαλισμένοι είναι τεράστιες, ενώ το σύστημα υγείας της χώρας ξεχαρβαλώνεται μεθοδικά μέρα με τη μέρα. Σήμερα στα Νοσοκομεία λείπουν ακόμη και σεντόνια, κουβέρτες, νάρθηκες, επίδεσμοι ή και πεταλούδες. Είναι πια απολύτως ορατός ο κίνδυνος να χάνουμε τα παιδιά μας από ελλείψεις ακόμη και ασήμαντου κόστους!

Ταυτόχρονα, χρόνια ασθενείς καταδικάζονται σε απίστευτη και μόνιμη ταλαιπωρία για να εξασφαλίσουν τα φάρμακα, την περίθαλψη ή τις εξετάσεις τους. Φαίνεται ότι βρήκαν επιτέλους ένα πολύ παραγωγικό τρόπο να ξεμπερδεύουν νωρίς μ’ εμάς και να μην υποχρεώνονται να μας ανέχονται για πολύ στον κόσμο τους…

Η διατήρηση της ακρίβειας, οι συνεχείς φοροεπιδρομές και τα χαράτσια στεγνώνουν την κοινωνία από ρευστό. Όλοι ξέρουν ότι είναι ζήτημα χρόνου να σταματήσουν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους. Πρέπει να αισθάνονται κι “ένοχοι”, κατά πώς ευαγγελίζονται κυβερνώντες και τηλεοπτικά media…

Οι δρόμοι είναι γεμάτοι με μαγαζιά κλειστά, “διακοσμημένα” με ενοικιαστήρια και πωλητήρια. Τα σπίτια κρύβουν άνεργους, απλήρωτους και συλλογισμένους ανθρώπους που δε μπορούν να σκεφτούν την επόμενη μέρα. Ελπίζουν, μόνο, ότι “δε μπορεί τα πράγματα να πάνε πολύ χειρότερα”…

Και όμως μπορεί!

Και θα πάνε!

Θα πάνε και χειρότερα τα πράγματα, αφού στόχος τους δεν είναι απλά να πληρωθούν οι δανειστές με κάθε κόστος, όπως διαδίδουν. Στόχος τους είναι να μας κάνουν “ανταγωνιστικούς”, δηλαδή απόλυτα εξαθλιωμένους!

Στόχος είναι να παίρνουμε μισθούς Κίνας αλλά όχι να γίνουμε Κίνα: αν ενδιαφέρονταν να μας αναπτύξουν θα το είχαν κάνει ήδη! Δε θα σκότωναν την όποια βιομηχανική και αγροτική παραγωγή είχαμε σαν χώρα, απαιτώντας από εμάς να αγοράζουμε τα αυτοκίνητα, τα όπλα και τις τηλεοράσεις τους – έστω και με δανεικά…

Θυμηθείτε: Λίγα χρόνια πριν μπούμε στον “ευρω-παράδεισο” είχαμε εργοστάσια ζάχαρης και ζάχαρη, ρύζι, λάδι, στάρι, καΐκια. Κάποτε φεύγανε καράβια με πορτοκάλια από τον τόπο μας, ενώ τώρα τα εισάγουμε…

Στόχος τους με άλλα λόγια είναι να μας επιβάλλουν:

• Ανεργία όσο γίνεται μεγαλύτερη, όχι γιατί δε γίνεται αλλιώς, αλλά γιατί έτσι δε θα μπορούμε να σηκώνουμε κεφάλι!
• Φτώχεια ακόμη μεγαλύτερη, όχι για να φέρουν την ανάπτυξη, αλλά για να μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους!

Γνωρίζουν καλά ότι δε μπορούν να πληρωθούν ό,τι και να μας πάρουν. Δεν είμαστε εμείς ο στόχος! Στόχος είναι το μέλλον των παιδιών μας και των επόμενων γενιών: Στόχος είναι να βάλουν στο χέρι τα φιλέτα των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας για ένα κομμάτι ψωμί, όταν – όπως νομίζουν – θα είμαστε “πολύ εξαθλιωμένοι για ν’ αντισταθούμε”!

Όμως,

σήμερα, στις πόλεις μας, καθηγητές προσφέρουν στους μαθητές δωρεάν μαθήματα αλλλεγγύης, συλλέγουν και διανέμουν τρόφιμα, δανείζουν από τα 600 ευρώ τους,

προχθές κτηνοτρόφοι χάριζαν το γάλα στους πολίτες της Πρέβεζας,

οργανώνονται κοινωνικοί χώροι παροχής βοήθειας, όπως τελικά συμβαίνει όλο και συχνότερα μεταξύ φίλων, συγγενών και γειτόνων παντού,

ΜΕ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΘΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!

Φτάσαμε ως εδώ, όμως, και με δική μας ευθύνη, αφού δεν μπορέσαμε έγκαιρα να δούμε ούτε πού μας οδηγούν οι πολιτικές μας ηγεσίες τόσα χρόνια, ούτε την καταστροφή που ερχόταν.

Το μάθημα είναι σκληρό αλλά πρέπει να αποδείξουμε ότι το μάθαμε:

• Πρέπει τώρα να αναλάβουμε εμείς την ευθύνη να χτίσουμε αυτή την χώρα και τις ζωές μας από την αρχή και με τους δικούς μας όρους!
• Πρέπει να ονειρευτούμε ξανά και να δημιουργήσουμε – για πρώτη φορά – συνθήκες ζωής που θα εμπνέουν αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη και αποφασιστικότητα!
• Πρέπει να μην αφήσουμε να μας πατήσουν τα ξένα αφεντικά και τα ντόπια τσιράκια τους!

Στο σημείο που έχουμε φτάσει, είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα αυτά ίσως δεν είναι μια κακιά στιγμή, αλλά μια ευκαιρία να διορθώσουμε πολλά από τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν. Για να ξεκινήσουμε, όμως, είναι ανάγκη να απαλλαγούμε – όσο γίνεται πιο γρήγορα! – από τα τσακάλια που μας κυβερνούν. Και για να γίνει αυτό υπάρχει μόνο μια λύση πλέον:

Γενική πολιτική απεργία!

Το χρέος δεν πρέπει να το πληρώσουμε εμείς, όπως δεν το πλήρωσαν και οι Ισλανδοί!

Τέρμα, πλέον, το παραμύθι ότι “μαζί τα φάγαμε“!

Να ξεκαθαρίσουμε, πρώτα από όλα, ποιος χρωστάει σε ποιον και τί:

• Ο πλούτος της χώρας παράγεται από τη δική μας δουλειά.
• Το “εθνικό χρέος” δεν είναι λεφτά που “φάγαμε μαζί”. Είναι λεφτά που έφαγαν αυτοί από ‘μάς και δεν τα χρησιμοποίησαν για να κάνουν σχολεία, νοσοκομεία και δουλειές!
• Τα “χρωστούμενα” είναι λεφτά που τώρα μας λένε να τα ξαναπληρώσουμε, συγχρόνως αφαιρώντας από εμάς, τα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές κάθε ελπίδα να ξαναχτίσουμε τη χώρα και το μέλλον μας – αφού χαρίζουν κάθε πλούτο της χώρας, υλικό και άυλο, σημερινό ή μελλοντικό, σε ξένους και ντόπιους κεφαλαιοκράτες! Σε “ιδιοκτήτες” που δεν νοιάζονται για το λαό, τη χώρα, το διπλανό τους, αλλά μόνο για την τσέπη τους!

Μας κλέβουνε!

Για ‘μάς το μόνο που αφήνουν είναι φτώχεια, δυστυχία και καταστροφή!

Αν χρωστάει κάποιος είναι:

• οι ξένοι και ντόπιοι κεφαλαιοκράτες που τόσα χρόνια απλά μας κλέβουν και, τελευταία, νέμονται τα κέρδη των δικών μας χρημάτων: Τινάζουν στον αέρα τα ταμεία μας και τα δανεικά μας σε αυτούς με τη λεηλασία των επικουρικών ταμείων!
• οι ίδιοι οι Γερμανοί που, με θράσος και περιφρόνηση, απευθύνονται στον ελληνικό λαό, εξομοιώνοντάς τον με το πολιτικό προσωπικό της χώρας που τόσα χρόνια χρησιμοποιήσανε σαν λακέ για να εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα. Που δημιούργησαν σκάνδαλα για να κλέψουν με τους συνεργούς τους τον δημόσιο πλούτο της Ελλάδας!

Ας τους δείξουμε ότι δεν είμαστε το ίδιο!

Ας το δείξουμε και στους εαυτούς μας!

Ας το δείξουμε και στα παιδά μας! Αν αφήσουμε αυτό το χρέος απλήρωτο, τότε στ’ αλήθεια δε θα έχουμε μέλλον!

Μας επέλεξαν για πειραματόζωα της Ευρώπης, θέλοντας να δημιουργήσουν ένα παράδειγμα για όλους τους Ευρωπαίους εργαζόμενους. Μας έκαναν καρπαζοεισπράκτορες για να μην τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι οι επόμενοι, όταν με τη σειρά τους γευτούν την επίθεση (Πορτογαλία, Ισπανία,  Ιταλία , Ρουμανία, Ουγγαρία,  Βέλγιο, Ιρλανδία κλπ, αλλά και οι ίδιοι οι Γερμανοί εργαζόμενοι…)…

Κατά ‘δώ κοιτούν όλοι. Κι εμείς χρωστάμε σ’ όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς – και πάλι, 70 χρόνια μετά – να σηκώσουμε τη σημαία της αντίστασης!

Εμείς λέμε ότι υπάρχει διέξοδος!

Μόνο που κανείς δε θα κάνει τη δουλειά για ‘μάς:

Οι σωτήρες κοιτάνε πια μόνο την «πάρτη» τους…

Ας πάρουμε, επιτέλους, τις τύχες και τις ζωές μας στα χέρια μας!

Αντίσταση, οργάνωση, αλληλεγγύη παντού! Όλοι ενωμένοι να τους δείξουμε ότι τα έβαλαν με λάθος θύμα!

Η μόνη λύση είναι να ξεσηκωθούμε!

Γενική Πολιτική Απεργία τώρα!

Ε.Λ.Μ.Ε. Πρέβεζας