Κυκλοφορεί «το Ημερολόγιο των Εργαζομένων» του 2015, ατζέντα της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης. Στηρίξτε το Ταμείο Αλληλοβοήθειας!

(ΕΣΕ Αθήνας)

Ζητείστε το στα βιβλιοπωλεία και στα στέκια. Στα βιβλιοπωλεία….τιμή 4,30 ευρώ. Χέρι-χέρι….τιμή 3,00 ευρώ.

Για να «μαθαίνουν» οι παλαιότεροι και να «θυμούνται» οι νεότεροι

Το Ημερολόγιο των Εργαζομένων συνεχίζει και για το 2015 το ταξίδι του πίσω στο χρόνο. Ξεφυλλίζουμε φέτος τις σελίδες από την πρώιμη ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος και φτάνουμε μέχρι τη Δικτατορία του Μεταξά και τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Με αυτή την ενότητα ολοκληρώνουμε την αναδρομή από το 2010 έως το 1870, που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια (στην ατζέντα του 2012).

Μελετάμε τις ηρωικές στιγμές της ιστορίας του κινήματος της εργατικής τάξης και παίρνουμε διδάγματα για τους δικούς μας αγώνες. Οι επιτυχίες και τα λάθη των «προγόνων μας» ανοίγουν τη σκέψη μας, μας κάνουν σοφότερους. Σκαλίζουμε τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού. Εκείνη την περίοδο φτιάχτηκαν τα πρώτα συνδικάτα, ξέσπασαν οι πρώτες αυθόρμητες απεργίες. Αναπόφευκτες είναι οι συγκρίσεις με το σήμερα. Όπως τότε, έτσι και τώρα η κυριαρχία των αφεντικών στους χώρους δουλειάς και στην κοινωνία φαντάζει αδιασάλευτη. Δικαιώματα δεν υπάρχουν, εργατική νομοθεσία δεν υπάρχει. Η πολιτική εξουσία των καπιταλιστών (μηχανισμοί, κόμματα, πολιτικό προσωπικό) είναι εξίσου καλά θρονιασμένη στις πλάτες των εργαζομένων/εκμεταλλευομένων.

Τότε, η νεοδημιουργημένη εργατική τάξη ανίχνευε τους δρόμους συγκρότησης της ταυτότητάς της, των διεκδικήσεών της, της προοπτικής της. Σήμερα χρειάζεται όλα να τα επανακατακτήσουμε, να τα ανακαλύψουμε από την αρχή. Καλώς ή κακώς, όλα τα γιοφύρια πίσω μας έχουν κοπεί. Οι προσπάθειες οργάνωσης και αντίστασης μοιάζουν από χέρι χαμένες. Βαριά είναι η αίσθηση της ήττας, της απογοήτευσης, της αρχαίας σκουριάς που κληροδοτήθηκε σε ό,τι ονομάζεται συνδικαλισμός. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in συνδικάτο, συνδικαλισμός, Συμμετοχική Κοινωνία και Αμφιβολία, αλληλεγγύη, εργασία και κοινωνία, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , | 2 σχόλια

Αυτόνομοι Έδεσσας : Αφισοκόλληση ενάντια στις παρελάσεις

freesyndicate:

«αντιφασιστική», λέει, γιορτή σε μια εκπαίδευση που βρωμάει μιλιταρισμό κι εθνικισμό…
Μπράβο, ρε συντρόφια εκεί στο Βορρά!

Originally posted on Mpalothia:

View original

Posted in συνδικαλιστικά | Σχολιάστε

Θεσσαλονίκη : Τετάρτη 29/10, 11:00 – Παράσταση διαμαρτυρίας για τους αγνοούμενους φοιτητές στο προξενείο του Μεξικό

Originally posted on Mpalothia:

2014-10-16T010632Z_1382238887_GM1EAAG0OSV01_RTRMADP_3_MEXICO-VIOLENCE_1280_853-860x573

Στις 26 του Σεπτέμβρη, στην πόλη Ιγουάλα της πολιτείας Γκερέρο του Μεξικού, αστυνομικές δυνάμεις που συνεργάζονται με δολοφόνους των τοπικών καρτέλ, άνοιξαν πυρ εναντίον διαδηλωτών φοιτητών της αγροτικής παιδαγωγικής σχολής (Νορμάλ) “Raúl Isidro Burgos” της Αγιοτσινάπα. Ο τραγικός απολογισμός της αστυνομικής βαρβαρότητας: 6 νεκροί (φοιτητές και κάτοικοι της περιοχής) και 43 αγνοούμενοι φοιτητές που είχαν συλληφθεί/απαχθεί από την αστυνομία και το στρατό κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

Οι 43 φοιτητές δεν έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα και κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκονται, παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις γονιών, συγγενών, καθηγητών και μεγάλου αριθμού αλληλέγγυων ώστε να βρεθούν ζωντανοί, καθώς και τις υποτιθέμενες αντίστοιχες ενέργειες των δημοτικών αρχών της Πολιτείας του Guerrero.

Η αστυνομική βία έχει υπερβεί κάθε όριο! Η οργή και η αγανάκτησή μας ξεσπάει μπροστά στον πόλεμο που έχουν εξαπολύσει τα κυρίαρχα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα ενάντια στον μεξικανικό λαό. Τα συνεχή εγκλήματα, τώρα προς τους φοιτητές (νορμαλίστας) της Αγιοτσινάπα, με…

View original 343 more words

Posted in συνδικαλιστικά | Σχολιάστε

(scan) Το Περιεχόμενο του Σοσιαλισμού – Κορνήλιος Καστοριάδης

freesyndicate:

Αν και έχουμε ακόμη πολλά να απαντήσουμε – μέσα κι έξω μας, όπως επισήμανε αλλού (Η άνοδος της ασημαντότητας) ο Κορνήλιος Καστοριάδης – δεν θα πάψουμε ποτέ ν’ αυτοαμφισβητούμαστε, αφού μόνον έτσι παραμένουμε δωσμένοι στις καθημερινές κοπιώδεις επαναστάσεις μας…
Αν θέλουμε νά ‘μαστε αληθινοί, πά’ να πει!

Originally posted on coghnorti:

> pdf (16.5 mb)

View original

Posted in συνδικαλιστικά | Σχολιάστε

1η Μαΐου 2014: το κάλεσμα της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΝΙΚΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!

Η εργατική τάξη δέχεται εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια μια ανεπανάληπτης έντασης επίθεση από το Κεφάλαιο. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που ασκείται με πρόσχημα την κρίση, είναι –μόνο στην Ελλάδα- η εξώθηση του 1/3 του πληθυσμού στην ανεργία, το πέταγμα 4 εκατομμυρίων ανθρώπων εκτός κοινωνικής ασφάλισης, η μείωση του μέσου εισοδήματος των εργαζόμενων και των συνταξιούχων στο μισό. Οι κοινωνικές δημόσιες υπηρεσίες καταργούνται ή οδηγούνται στη διάλυση. Σχολεία και νοσοκομεία κλείνουν, προκαλώντας εκρηκτική αύξηση της παιδικής θνησιμότητας στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή που η χώρα αναδεικνύεται σε πρωταθλήτρια Ευρώπης στους θανάτους από γρίπη, μετά το πέρας του πιο ήπιου Χειμώνα των τελευταίων χρόνων.

Από τις 6 Δεκεμβρίου του 2008 μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου του 2012, η Ελλάδα υπήρξε ένα μεγάλο εργαστήρι αγώνων, εξεγέρσεων και αντιστάσεων απέναντι σε αυτές τις πολιτικές. Εκατομμύρια άνθρωποι, ντόπιοι και μετανάστες, όχι μόνο κατέβηκαν στον δρόμο, αλλά συγκρούστηκαν και ευθέως με το Κράτος το Κεφάλαιο και τις μονάδες καταστολής που διαθέτουν. Δημιούργησαν νέες δομές στο εσωτερικό των σωματείων και ανέδειξαν τις δυνατότητες ομοσπονδιακού συντονισμού τους, στην κατεύθυνση απεγκλωβισμού του εργατικού κινήματος από τον κρατικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και τις καταστρεπτικές του συνέπειες.

Είναι, όμως, βέβαιο ότι ζούμε μια περίοδο υποχώρησης αυτής της τάσης. Με άξονα τις εκλογές του 2012 και από εκεί και πέρα, ένα μεγάλο τμήμα του κοινωνικού κινήματος έχει βυθιστεί στη δίνη του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, περιμένοντας να λυθούν τα προβλήματα δια της ανάθεσης και της διαμεσολάβησης. Δύο αιώνες δράσης τους εργατικού κινήματος όμως, μαρτυρούν ότι αυτό δεν έγινε ποτέ. Από το Σικάγο μέχρι την Αθήνα, από τους πρώτους νεκρούς για το 8ωρο και μέχρι σήμερα, ό,τι κέρδισαν οι εργάτες το κέρδισαν στον δρόμο μόνοι τους και όχι στις κάλπες και τα κοινοβούλια.

Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια της εργατικής υποχώρησης, οι εργάτες και οι εργάτριες χάσαμε πολλαπλάσια από όσα χάσαμε την πρώτη και (θεωρητικά) πιο σκληρή περίοδο της κρίσης. Είναι αναγκαίο να περάσουμε σε διαδικασία ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, χωρίς κοινοβουλευτικές αυταπάτες και χωρίς ψευδαισθήσεις ότι με τον καπιταλισμό σε κρίση μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε ανακωχή ή εκεχειρία.

Είναι αναγκαίο να συντονίσουμε τη δράση μας μέσα από σωματεία, σχήματα, εργατικές παρεμβάσεις, απεργιακές επιτροπές και τοπικά σχήματα που συναντιούνται με τον κόσμο της ανεργίας, της επισφάλειας και της εργασιακής περιπλάνησης, προκειμένου να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία μιας νέας Συνομοσπονδίας της Εργασίας σε ταξική, επαναστατική και αντικαπιταλιστική παρέμβαση. Να προετοιμάσουμε τη Γενική Αντικαπιταλιστική Απεργία Διαρκείας, το πραγματικό όπλο των εργαζομένων απέναντι στα αφεντικά, να τσακίσουμε τον φασισμό στις εργατικές συνοικίες και να μην επιτρέψουμε κανέναν διαχωρισμό των εργατών, φυλετικό, εθνικό, σεξιστικό ή άλλο.

Εμπνεόμενοι από το πνεύμα της εξέγερσης του Σικάγου για το 8ωρο, πεπεισμένοι ότι η απελευθέρωση της εργατικής τάξης θα είναι έργο της ίδιας ή δεν θα υπάρξει καθόλου, απαλλαγμένοι από κάθε αυταπάτη για τις δυνατότητες κοινοβουλευτικής αλλαγής μέσα στο σύστημα, να ξαναβγούμε στον κόσμο για να τον κατακτήσουμε όλον.

Το ερώτημα έχει πλέον τεθεί καθαρά προς όλους: Ή θα οργανωθούμε σε επαναστατική και συνδικαλιστική κατεύθυνση ή θα αφήσουμε τον καπιταλισμό να στείλει τις ζωές μας στα χαμένα.

Ας το απαντήσουμε στον δρόμο, εκεί μόνο που η τάξη μας μπορεί και νικά! 

ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΙΚΑΓΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ, ΞΑΝΑΔΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ!

ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, ΣΥΓΚΡΟΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΝΕΑ ΤΑΞΙΚΑ, ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!

ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!

logorocinanteSYNDICATE

Posted in συνδικάτο, συνδικαλιστικά, συνδικαλισμός, εργασία και κοινωνία, εργασιακά, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες, μετανάστες / πρόσφυγες | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

1η Μαΐου 2014: το κάλεσμα του ελληνικού τμήματος των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου

Ως τώρα είμαστε το τίποτα, τώρα θα γίνουμε τα πάντα!

 1η-Μάη-2014-αφίσα-ΝΕW-… εργάτες κόκκινοι, λευκοί, κίτρινοι, μαύροι, ελάτε,

ψηλά σηκώστε τα κεφάλια, πετάξτε κάτω τα  εργαλεία σας!

Στο διάβολο τα αφεντικά!

Στο διάβολο η σειρήνα του εργοστασίου!

Αυτή είναι ημέρα των εργαζομένων, η δική μας μέρα. Εμπρός!

Το τραγούδι του οχτάωρου

Έχουν περάσει 128 χρόνια από την πρωτομαγιά στο Σικάγο και 109 χρόνια από την ίδρυση των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, απότοκου των γεγονότων αυτών, κι η ιστορία επιστρέφει πάλι πίσω από εκεί που άρχισε: Στις ελαστικές συνθήκες εργασίας, στους επισφαλώς εργαζόμενους, στην απλήρωτη και μαύρη εργασία. Το κεκτημένο του οκταώρου καταργήθηκε στην πράξη με την συναίνεση της κρατικοδίαιτης ηγεσίας του θεσμοθετημένου και άκρως ευεργετημένου από το καθεστώς, «συνδικαλιστικού» κινήματος. Των “συνδικαλιστών”, δηλαδή, που, αφού ευνούχισαν τους αγώνες και τους μετέτρεψαν από ταξικούς σε κλαδικούς, αφού μετέτρεψαν την απεργία από όπλο ενάντια στον καπιταλισμό σε χαλαρή πανήγυρη, τώρα επιστρέφουν για να κλάψουν πάνω στο κουφάρι του πτώματος που εκείνοι δημιούργησαν.

Το ταξικό και εργατικό ζήτημα, όμως, είναι και παραμένει διαχρονικό: Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in συνδικαλισμός, εργασία και κοινωνία, εργασιακά, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

1η Μαΐου 2014: το κάλεσμα της ΕΣΕ Αθήνας

1may2014ΕΣΕ

Εικόνα | Posted on by | Tagged , , , , | Σχολιάστε