ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ Μ Ε Τ Α Κ Ο Μ Ι Ζ Ο Υ Ν ! [Στηρίξτε την προσπάθεια]

freesyndicate:

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, ο πρώτος αυτοδιαχειριζόμενος εκδοτικός οίκος και βιβλιοπωλείο στην Ελλάδα, μετακομίζουν και ζητούν τη συμμετοχή σου! Από τις 12 Ιανουαρίου 2015 θα βρίσκονται στην οδό Καλλιδρομίου 30 στα Εξάρχεια.

Originally posted on ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ:

moving

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, ο πρώτος αυτοδιαχειριζόμενος εκδοτικός οίκος και βιβλιοπωλείο στην Ελλάδα, μετακομίζουν και ζητούν τη συμμετοχή σου! Από τις 12 Ιανουαρίου 2015 θα βρισκόμαστε στην οδό Καλλιδρομίου 30 στα Εξάρχεια.

Το μικρό διάστημα λειτουργίας μας, με τη στήριξη και την αλληλεγγύη κοινωνικών και πολιτικών χώρων και απλών ανθρώπων, έχουμε πετύχει αρκετά. Εκδώσαμε πολλά και σημαντικά βιβλία, πολιτικής, θεωρίας, κριτικής, αλλά και λογοτεχνίας. Η σύγχρονη ριζοσπαστική σκέψη βρήκε στις Εκδόσεις μας έναν σημαντικό δίαυλο επικοινωνίας με το ευρύ κοινό. Ξεκινώντας με σχεδόν μηδενικό κεφάλαιο (οι περισσότεροι από εμάς άνεργοι!) και κεφαλαιοποιώντας την εργασία μας, καταφέραμε να φτιάξουμε ένα μικρό βιβλιοπωλείο, να διοργανώσουμε πολλές εκδηλώσεις-συζητήσεις και να σταθούμε αλληλέγγυοι σε διάφορες συλλογικότητες με τη μορφή, έστω συμβολικής, οικονομικής συνεισφοράς.

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, παρότι αμείβουν τους εργαζόμενους-μέλη τους, δεν είναι ένα κερδοσκοπικό εγχείρημα. Δεν συσσωρεύει κέρδη, δεν πρόκειται κανείς να γίνει πλούσιος από αυτές, σε κανένα από τα μέλη δεν ανήκει κάτι από τα «περιουσιακά στοιχεία» των Εκδόσεων. Το όποιο επιπλέον κέρδος, επιστρέφει κάθε φορά στην κοινωνία με διάφορες…

View original 637 more words

Posted in παραγωγή, συνδικαλιστικά, άνεργοι, αυτοδιαχείριση, επί του πληκτρολογίου, εργασία και κοινωνία, media | Tagged , , , | Σχολιάστε

Γιατί η κρατική βία όση δημοκρατική πούδρα και να βάζει, πάντα θα κρύβει μέσα της τον φασισμό…..

freesyndicate:

Επίκαιρο και, σίγουρα, όχι άκαιρο!
Ίσως σ’ αυτές τις εποχές της «εκλογικής ανάθεσης κι απόθεσης ελπίδας» ν’ αρμόζουν οι – αιρετικές; – υπενθυμίσεις: ποτέ, μα ποτέ, δεν ευοδώθηκε η ανάθεση σε Μεσσίες και Παντογνώστες της μάχης για την ευτυχία των απλών!
Πάντα, μα πάντα, είναι καιρός για την ανάληψη του αγώνα από τον καθένα, με αλληλεγγύη, αντί για πλεονεξία, και οργάνωση σε ισότιμη βάση, αντί για αρχηγούς και γραφεία…!

Originally posted on Mpalothia:

Μια ιστορία του Sergio Stanio από την Βαβέλ (τ. 180 Ιανουάριος 1998).

Αφιερωμένη σε όλους τους κατατρεγμένους της γης από την (ασταμάτητη) κρατική καταστολή, γιατί η κρατική βία όση δημοκρατική πούδρα και να βάζει, πάντα θα κρύβει μέσα της τον φασισμό…..

Περισσότερες πληροφορίες για τον Giuliano Naria (Τζουλιάνο Ναρία) εδώ.

A1

A2

A3

A4

A5

View original

Posted in πολίτης, πολιτική, το σύνηθες παράλογο, Συμμετοχική Κοινωνία και Αμφιβολία, Φιλοσοφία της Αμφιβολίας, ακούμε;, δημοκρατία πολιτών, επί του πληκτρολογίου, επικαιρότητα, κόσμος, κοινωνία, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Κυκλοφορεί «το Ημερολόγιο των Εργαζομένων» του 2015, ατζέντα της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης. Στηρίξτε το Ταμείο Αλληλοβοήθειας!

(ΕΣΕ Αθήνας)

Ζητείστε το στα βιβλιοπωλεία και στα στέκια. Στα βιβλιοπωλεία….τιμή 4,30 ευρώ. Χέρι-χέρι….τιμή 3,00 ευρώ.

Για να «μαθαίνουν» οι παλαιότεροι και να «θυμούνται» οι νεότεροι

Το Ημερολόγιο των Εργαζομένων συνεχίζει και για το 2015 το ταξίδι του πίσω στο χρόνο. Ξεφυλλίζουμε φέτος τις σελίδες από την πρώιμη ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος και φτάνουμε μέχρι τη Δικτατορία του Μεταξά και τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Με αυτή την ενότητα ολοκληρώνουμε την αναδρομή από το 2010 έως το 1870, που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια (στην ατζέντα του 2012).

Μελετάμε τις ηρωικές στιγμές της ιστορίας του κινήματος της εργατικής τάξης και παίρνουμε διδάγματα για τους δικούς μας αγώνες. Οι επιτυχίες και τα λάθη των «προγόνων μας» ανοίγουν τη σκέψη μας, μας κάνουν σοφότερους. Σκαλίζουμε τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού. Εκείνη την περίοδο φτιάχτηκαν τα πρώτα συνδικάτα, ξέσπασαν οι πρώτες αυθόρμητες απεργίες. Αναπόφευκτες είναι οι συγκρίσεις με το σήμερα. Όπως τότε, έτσι και τώρα η κυριαρχία των αφεντικών στους χώρους δουλειάς και στην κοινωνία φαντάζει αδιασάλευτη. Δικαιώματα δεν υπάρχουν, εργατική νομοθεσία δεν υπάρχει. Η πολιτική εξουσία των καπιταλιστών (μηχανισμοί, κόμματα, πολιτικό προσωπικό) είναι εξίσου καλά θρονιασμένη στις πλάτες των εργαζομένων/εκμεταλλευομένων.

Τότε, η νεοδημιουργημένη εργατική τάξη ανίχνευε τους δρόμους συγκρότησης της ταυτότητάς της, των διεκδικήσεών της, της προοπτικής της. Σήμερα χρειάζεται όλα να τα επανακατακτήσουμε, να τα ανακαλύψουμε από την αρχή. Καλώς ή κακώς, όλα τα γιοφύρια πίσω μας έχουν κοπεί. Οι προσπάθειες οργάνωσης και αντίστασης μοιάζουν από χέρι χαμένες. Βαριά είναι η αίσθηση της ήττας, της απογοήτευσης, της αρχαίας σκουριάς που κληροδοτήθηκε σε ό,τι ονομάζεται συνδικαλισμός. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in συνδικάτο, συνδικαλισμός, Συμμετοχική Κοινωνία και Αμφιβολία, αλληλεγγύη, εργασία και κοινωνία, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες | Tagged , , , | 2 σχόλια

Αυτόνομοι Έδεσσας : Αφισοκόλληση ενάντια στις παρελάσεις

freesyndicate:

«αντιφασιστική», λέει, γιορτή σε μια εκπαίδευση που βρωμάει μιλιταρισμό κι εθνικισμό…
Μπράβο, ρε συντρόφια εκεί στο Βορρά!

Originally posted on Mpalothia:

View original

Posted in συνδικαλιστικά | Σχολιάστε

Θεσσαλονίκη : Τετάρτη 29/10, 11:00 – Παράσταση διαμαρτυρίας για τους αγνοούμενους φοιτητές στο προξενείο του Μεξικό

Originally posted on Mpalothia:

2014-10-16T010632Z_1382238887_GM1EAAG0OSV01_RTRMADP_3_MEXICO-VIOLENCE_1280_853-860x573

Στις 26 του Σεπτέμβρη, στην πόλη Ιγουάλα της πολιτείας Γκερέρο του Μεξικού, αστυνομικές δυνάμεις που συνεργάζονται με δολοφόνους των τοπικών καρτέλ, άνοιξαν πυρ εναντίον διαδηλωτών φοιτητών της αγροτικής παιδαγωγικής σχολής (Νορμάλ) “Raúl Isidro Burgos” της Αγιοτσινάπα. Ο τραγικός απολογισμός της αστυνομικής βαρβαρότητας: 6 νεκροί (φοιτητές και κάτοικοι της περιοχής) και 43 αγνοούμενοι φοιτητές που είχαν συλληφθεί/απαχθεί από την αστυνομία και το στρατό κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

Οι 43 φοιτητές δεν έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα και κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκονται, παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις γονιών, συγγενών, καθηγητών και μεγάλου αριθμού αλληλέγγυων ώστε να βρεθούν ζωντανοί, καθώς και τις υποτιθέμενες αντίστοιχες ενέργειες των δημοτικών αρχών της Πολιτείας του Guerrero.

Η αστυνομική βία έχει υπερβεί κάθε όριο! Η οργή και η αγανάκτησή μας ξεσπάει μπροστά στον πόλεμο που έχουν εξαπολύσει τα κυρίαρχα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα ενάντια στον μεξικανικό λαό. Τα συνεχή εγκλήματα, τώρα προς τους φοιτητές (νορμαλίστας) της Αγιοτσινάπα, με…

View original 343 more words

Posted in συνδικαλιστικά | Σχολιάστε

(scan) Το Περιεχόμενο του Σοσιαλισμού – Κορνήλιος Καστοριάδης

freesyndicate:

Αν και έχουμε ακόμη πολλά να απαντήσουμε – μέσα κι έξω μας, όπως επισήμανε αλλού (Η άνοδος της ασημαντότητας) ο Κορνήλιος Καστοριάδης – δεν θα πάψουμε ποτέ ν’ αυτοαμφισβητούμαστε, αφού μόνον έτσι παραμένουμε δωσμένοι στις καθημερινές κοπιώδεις επαναστάσεις μας…
Αν θέλουμε νά ‘μαστε αληθινοί, πά’ να πει!

Originally posted on coghnorti:

> pdf (16.5 mb)

View original

Posted in συνδικαλιστικά | Σχολιάστε

1η Μαΐου 2014: το κάλεσμα της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΝΙΚΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!

Η εργατική τάξη δέχεται εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια μια ανεπανάληπτης έντασης επίθεση από το Κεφάλαιο. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που ασκείται με πρόσχημα την κρίση, είναι –μόνο στην Ελλάδα- η εξώθηση του 1/3 του πληθυσμού στην ανεργία, το πέταγμα 4 εκατομμυρίων ανθρώπων εκτός κοινωνικής ασφάλισης, η μείωση του μέσου εισοδήματος των εργαζόμενων και των συνταξιούχων στο μισό. Οι κοινωνικές δημόσιες υπηρεσίες καταργούνται ή οδηγούνται στη διάλυση. Σχολεία και νοσοκομεία κλείνουν, προκαλώντας εκρηκτική αύξηση της παιδικής θνησιμότητας στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή που η χώρα αναδεικνύεται σε πρωταθλήτρια Ευρώπης στους θανάτους από γρίπη, μετά το πέρας του πιο ήπιου Χειμώνα των τελευταίων χρόνων.

Από τις 6 Δεκεμβρίου του 2008 μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου του 2012, η Ελλάδα υπήρξε ένα μεγάλο εργαστήρι αγώνων, εξεγέρσεων και αντιστάσεων απέναντι σε αυτές τις πολιτικές. Εκατομμύρια άνθρωποι, ντόπιοι και μετανάστες, όχι μόνο κατέβηκαν στον δρόμο, αλλά συγκρούστηκαν και ευθέως με το Κράτος το Κεφάλαιο και τις μονάδες καταστολής που διαθέτουν. Δημιούργησαν νέες δομές στο εσωτερικό των σωματείων και ανέδειξαν τις δυνατότητες ομοσπονδιακού συντονισμού τους, στην κατεύθυνση απεγκλωβισμού του εργατικού κινήματος από τον κρατικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και τις καταστρεπτικές του συνέπειες.

Είναι, όμως, βέβαιο ότι ζούμε μια περίοδο υποχώρησης αυτής της τάσης. Με άξονα τις εκλογές του 2012 και από εκεί και πέρα, ένα μεγάλο τμήμα του κοινωνικού κινήματος έχει βυθιστεί στη δίνη του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, περιμένοντας να λυθούν τα προβλήματα δια της ανάθεσης και της διαμεσολάβησης. Δύο αιώνες δράσης τους εργατικού κινήματος όμως, μαρτυρούν ότι αυτό δεν έγινε ποτέ. Από το Σικάγο μέχρι την Αθήνα, από τους πρώτους νεκρούς για το 8ωρο και μέχρι σήμερα, ό,τι κέρδισαν οι εργάτες το κέρδισαν στον δρόμο μόνοι τους και όχι στις κάλπες και τα κοινοβούλια.

Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια της εργατικής υποχώρησης, οι εργάτες και οι εργάτριες χάσαμε πολλαπλάσια από όσα χάσαμε την πρώτη και (θεωρητικά) πιο σκληρή περίοδο της κρίσης. Είναι αναγκαίο να περάσουμε σε διαδικασία ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, χωρίς κοινοβουλευτικές αυταπάτες και χωρίς ψευδαισθήσεις ότι με τον καπιταλισμό σε κρίση μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε ανακωχή ή εκεχειρία.

Είναι αναγκαίο να συντονίσουμε τη δράση μας μέσα από σωματεία, σχήματα, εργατικές παρεμβάσεις, απεργιακές επιτροπές και τοπικά σχήματα που συναντιούνται με τον κόσμο της ανεργίας, της επισφάλειας και της εργασιακής περιπλάνησης, προκειμένου να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία μιας νέας Συνομοσπονδίας της Εργασίας σε ταξική, επαναστατική και αντικαπιταλιστική παρέμβαση. Να προετοιμάσουμε τη Γενική Αντικαπιταλιστική Απεργία Διαρκείας, το πραγματικό όπλο των εργαζομένων απέναντι στα αφεντικά, να τσακίσουμε τον φασισμό στις εργατικές συνοικίες και να μην επιτρέψουμε κανέναν διαχωρισμό των εργατών, φυλετικό, εθνικό, σεξιστικό ή άλλο.

Εμπνεόμενοι από το πνεύμα της εξέγερσης του Σικάγου για το 8ωρο, πεπεισμένοι ότι η απελευθέρωση της εργατικής τάξης θα είναι έργο της ίδιας ή δεν θα υπάρξει καθόλου, απαλλαγμένοι από κάθε αυταπάτη για τις δυνατότητες κοινοβουλευτικής αλλαγής μέσα στο σύστημα, να ξαναβγούμε στον κόσμο για να τον κατακτήσουμε όλον.

Το ερώτημα έχει πλέον τεθεί καθαρά προς όλους: Ή θα οργανωθούμε σε επαναστατική και συνδικαλιστική κατεύθυνση ή θα αφήσουμε τον καπιταλισμό να στείλει τις ζωές μας στα χαμένα.

Ας το απαντήσουμε στον δρόμο, εκεί μόνο που η τάξη μας μπορεί και νικά! 

ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΙΚΑΓΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ, ΞΑΝΑΔΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ!

ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, ΣΥΓΚΡΟΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΝΕΑ ΤΑΞΙΚΑ, ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!

ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!

logorocinanteSYNDICATE

Posted in συνδικάτο, συνδικαλιστικά, συνδικαλισμός, εργασία και κοινωνία, εργασιακά, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες, μετανάστες / πρόσφυγες | Tagged , , , , , | Σχολιάστε