Μέλη του Μετώπου Δράσης και Αλληλεγγύης Εκπαιδευτικών στην Πρέβεζα για την «απεργία που δεν έγινε» και τον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό, πριν από την τελική εισήγηση στη ΓΣ της ΕΛΜΕ Πρέβεζας

affiche 3Είχαμε συζητήσει ότι το δυσκολότερο θα ήταν η διαχείριση της κατάστασης… Βέβαια, εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτό δεν σημαίνει πως αλλάζουν και τα δεδομένα. Ποια είναι τα δεδομένα μας:

  1. Η κυβέρνηση, με τη καθοδήγηση της τρόικας – και ιδιαίτερα του ΔΝΤ, που έχει και τη μεγαλύτερη «τεχνογνωσία» – ήθελε να σπάσει το ταμπού των απολύσεων στο δημόσιο και γι’αυτό εκδήλωσε την επίθεσή της παραμονές πανελλαδικών, ευελπιστώντας στη διαμόρφωση μιας κατάστασης «win-win»: καθηγητή, ή κάθεσαι στα αυγά σου γιατί η κοινωνία είναι απέναντι ή σε τσακίζω αν σηκώσεις κεφάλι.
  2. Το ΔΣ της ΟΛΜΕ σήκωσε με αξιοπρέπεια το γάντι, και εισηγήθηκε την απεργία.
  3. Η απεργία είναι ζήτημα αν θα ψηφίζονταν από τη βάση, μέχρι της στιγμή που ο Σαμαράς υπέγραψε το χαρτί της επίταξης που  θύμωσε το κόσμο, κατέβηκε μαζικά στις συνελεύσεις και ψήφισε υπέρ του σωματείου και της αξιοπρέπειάς του.
  4. Το ΠΑΜΕ, λειτουργώντας – όπως πάντα – σαν ψεύτικος φίλος και κρυφός εχθρός του κινήματος, κατέβασε την καινοφανή διασπαστική θεωρία, η οποία και τελικά επεβλήθη στη ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ, ότι δεν μπορείς να κηρύσσεις απεργία αν δεν είσαι αποφασισμένος πώς ή και, εν τέλει, αν θα την κάνεις! Μα ακριβώς αυτό επιδιώκει το δόγμα του σοκ: να θεωρήσουμε τη κατάσταση μονόδρομο και να αυτολογοκρίνουμε προκαταβολικά τη δράση μας και να κάτσουμε στα αυγά μας!
  5. Ψηφίζεται η απεργία  με συντριπτική πλειοψηφία και μαζική συμμετοχή στις συνελεύσεις. Κάποιες, λίγες, προχωρούν  παραπέρα και ψηφίζουν μέτρα  υλοποίησης, οι περισσότερες όχι.

Και φτάνουμε στη γενική συνέλευση των  προέδρων με τα δεδομένα αυτά…

Εκεί διεπράχθη ένα τεράστιο σφάλμα αρχής, που χαρακτηρίζει συνολικά τη λειτουργία του συνδικαλισμού όλα τα χρόνια της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, κύρια, και το δικομματισμό, γενικότερα, η λογική της ανάθεσης: αντί να εγκριθεί απλά η απεργία και να επιστρέψει στη βάση σε νέες γενικές συνελεύσεις το ερώτημα «τί κάνουμε πρακτικά με δεδομένη την απόφαση αυτή, τί συμμαχίες έχουμε (ή/και θέλουμε) με άλλους κλάδους εργαζομένων και ποια γενικότερη πολιτική στήριξη  έχουμε;«, μπήκε, λέει, το θέμα, όπως αναφέρεται σε e-mail του Θ. Κοτσιφάκη (εκπρόσωπου των ΣΕΚ στο ΔΣ), «να εκτιμηθεί από το ΔΣ της ΟΛΜΕ η  κατάσταση και αν  μπορεί να  υλοποιηθεί η απεργία» (!!)

Τί είναι η ΟΛΜΕ, συνάδελφοι, κεντρική επιτροπή κόμματος;

Και έτσι φτάσαμε στην τραγική δεύτερη απόφαση η οποία αναιρεί την πρώτη. Αποτέλεσμα, ενώ είχαμε συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της απεργίας, η συνέλευση των προέδρων ψηφίζει υπέρ της αναστολής της!!!!!! Πανηγυρική δικαίωση της πολιτικής Σαμαρά-Αρβανιτόπουλου και του ΠΑΜΕ, που είχε αποδοκιμαστεί στη βάση… Όσο για την παιδικής χαράς σύλληψη, της πρότασης των Παρεμβάσεων για τη «θυσία» 500 συνδικαλιστών (;!), πλέον χάνεται κάθε ίχνος σοβαρότητας….

Παραμένει, όμως, ένα θεμελιακό θέμα: για μια φορά ακόμα, όταν μπαίνει η βάση στο παιχνίδι μαζικά, οι «συνδικαλιστές» κάνουν ό,τι μπορούν να τη βγάλουν απέξω, μη σεβόμενοι αρχές και δημοκρατικές διαδικασίες, και, ουσιαστικά, αλλοιώνοντας τη θέλησή της. Ποια πολιτική στόχευση υπάρχει πίσω από όλα αυτά, θα το βρούμε. Αυτό, όμως, που δεν καταπίνεται με τίποτα είναι η αλλοίωση της θέλησης της βάσης. Είναι η ανάθεση από την ανάποδη: κάποιοι φωτισμένοι «καθοδηγητές» να ερμηνεύσουν τις διαθέσεις των συναδέλφων και να δράσουν αυτοί αντί για τους συναδέλφους! Γι’αυτό  και βγάζουν σπυράκια όταν ακούνε για κάλπες και  δημοκρατία: η δημοκρατία γίνεται αποδεκτή μόνο στο μέτρο που επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις μας, βλέπεις. Αυτό, ειδικά στην αριστερά, είναι δόγμα, δυστυχώς…

Τουλάχιστον σε πρώτη φάση, πρέπει στις συνελεύσεις μας να ζητήσουμε εξηγήσεις για την απόφαση αυτή της συνέλευσης των προέδρων. Σε επόμενη επιφυλασσόμαστε…

Πάντως, εκτιμούμε ότι το ξεκαθάρισμα των γραμμών, αλλά και των κατευθύνσεων, του συνδικαλιστικού κινήματος σε μια τέτοια δύσκολη εποχή είναι το καλύτερο φάρμακο «δια πάσαν νόσον…»!

Και, για να γίνουμε πιο σαφείς:

Δεν έμπαινε ζήτημα δεύτερης ψηφοφορίας. Εφόσον οι περισσότερες ΕΛΜΕ δεν είχαν καμία εξουσιοδότηση επί του θέματος, οι πρόεδροί τους έπρεπε να αποχωρήσουν από τη διαδικασία, σπάζοντας την απαρτία και θεωρώντας περατωμένη τη συνέλευση. Θα μέναμε με την απόφαση κήρυξης και θα ήταν ζήτημα των συναδέλφων της βάσης των ΕΛΜΕ το τί θα  πράξουν ακριβώς!

Από εκεί και πέρα, είναι σαφώς υπαρκτό το ζήτημα των συσχετισμών, και θα μπορούσαμε να αποσπάσουμε την ηθική νίκη ότι έγιναν οι εξετάσεις με τους  καθηγητές επιστρατευμένους και τις ΑΔΕΔΥ- ΓΣΕΕ απέναντι! Αυτό θα άφηνε παρακαταθήκες για μελλοντικούς αγώνες. Τώρα πάμε με την ουρά στα σκέλια και οι κυβερνητικοί βουλευτές θριαμβολογούν στα μέσα ότι «οι καθηγητές αντελήφθησαν τη κατάσταση και τις ευθύνες τους απέναντι στα παιδιά, ενώ η επιστράτευση θα μελετηθεί από την κυβέρνηση αν θα αρθεί«. Με τις  υγείες μας!

Advertisements

About educationalfrontpreveza

Μέτωπο Δράσης & Αλληλεγγύης Εκπαιδευτικών στην Πρέβεζα | η δύναμη που μας δίνει η αποφασιστικότητα για Ενότητα, Αξιοπρέπεια, Δράση, Αντίσταση κι Αλληλεγγύη
This entry was posted in παιδεία, περί παίδευσης, συνδικάτο, συνδικαλιστικά, συνδικαλισμός, το σύνηθες παράλογο, Μέτωπο Δράσης & Αλληλεγγύης Εκπαιδευτικών στην Πρέβεζα, Οι δάσκαλοι και η Αμφισβήτηση, Πρέβεζα, ακούμε;, κυβερνητικά "μέτρα" and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Μέλη του Μετώπου Δράσης και Αλληλεγγύης Εκπαιδευτικών στην Πρέβεζα για την «απεργία που δεν έγινε» και τον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό, πριν από την τελική εισήγηση στη ΓΣ της ΕΛΜΕ Πρέβεζας

  1. Ο/Η freesyndicate λέει:

    συμμετοχή αλληλεγγύη ελευθερία, στο facebook, Δευτέρα 13/05/2013

    «Φροντιστές, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ, τρίο-γκουβέρνο, Χρυσή Αυγή, ΜΜΕ & ΚΚΕ/ΠΑΜΕ… Συντήρηση, business και προβοκάτορες (το ΚΚΕ όλα μαζί, γαμώτο!) ΕΧΘΡΟΙ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ!…
    ΕΜΕΙΣ?
    Εμείς ακόμα ζητάμε ΚΑΤΙ μέσα στα θεσμικά συνδικάτα και ομοσπονδίες?
    Εμείς ακόμα «ψαρεύουμε στην ενότητα»?
    Ενότητα στο συνδικάτο μαζί με τα μέλη της «δώσ’ κι εμένα ένα κόκκαλο αφεντικό» ΔΗΜΑΡ, του ΠΑΣΟΚ-Βεν ή και του ΠΑΣΟΚ-ΓΑΠ που «μαζί τα φάγανε – τρώνε – τω όντι», της ΝΔ-ΧΑ της «Εθνοκεντρικής Εκπαίδευσης», του προδοτικού-επιχειρηματικού ΚΚΕ?
    Να την ψηφίσουμε την Απεργία – στο κάτω-κάτω, πλέον, ό,τι άλλο είναι ΞΕΦΤΙΛΑ – και να την παλέψουμε, ακόμα κι επιταγμένοι, ακόμα και μόνον με περιβραχιόνια και μοίρασμα φυλλαδίων (έχουμε συντρόφους φοιτητές, αν χρειαστεί), γιατί ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΤΟΙΜΟΙ/ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΛΥΣΗ, ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ!
    Οι συνομοσπονδίες – όργανα των «θεσμών», του Κράτους και του αφεντικού – έδωσαν τα ρέστα τους και τα παίρνουν πίσω, όπως δείχνει η ΓΣΕΕ με τα «πληρωμένα-σ’-αυτήν-κι-όχι-πληρωνόμενα-στους-ανέργους προγράμματα σκλαβεργασίας» που οργανώνει, η συνδικαλιστικιά, τρομάρα της! Οι κομματικές παρατάξεις από αύριο ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ Ν’ ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΙΣΗΓΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΔΕΔΥ ΚΑΙ ΤΗ ΓΣΕΕ, αλλά… ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑ-ΑΙΣΘΑΝΘΟΥΝ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΧΩΡΟΥΣ!
    Ανάμεσα στ’ άλλα που έρχονται, έρχεται (ήρθε!) η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων… μια «μετενέργεια»: ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ, ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ – από αύριο κιόλας – ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ των IWW, των CNT/CGT/Solidaridad Obrera, της FAU…
    Διότι σήμερα το μόνο που έμεινε να μάθουμε… η μελέτη που μας επιβάλλει η ημέρα… είναι η εξερεύνηση της ήττας των ανθρακωρύχων από τη σκύλα τη Thatcher και τους ομοίους της και η προδοσία τόσων και τόσων αγώνων από «σταλινικούς» και «σοσιαλδημοκράτες», μαζί με τη μελέτη της ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΜΑΣ (καλέ μας Rudolf Rocker)…»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s