Όχι, δεν είμαστε «όλοι μαζί»!

Ε, όχι! Δεν είμαστε όλοι μαζί!

Δεν είμαστε μαζί με τον Αμβρόσιο Καλαβρύτων και τους «μεταφερόμενους με πούλμαν» – οπαδικώς – «ιερείς» του, ούτε με τον Άνθιμο Θεσσαλονίκης, που απανθρώπισαν πατριωτικώς την πανανθρώπινη αλληλεγγύη και ταύτισαν τονμεσαιωνικό τους σκοταδισμό με «κοινωνικές αναγκαιότητες», κρατώντας, την ίδια ώρα, κλειστά τα παγκάρια τους…

Δεν είμαστε μαζί με τους βιομήχανους, τους έμπορους κι όλους αυτούς που «καλούν σ’ εγρήγορση κι επαγρύπνηση» τους άλλους, που θυμούνται την πολιτική όποτε μπορούν να κερδίσουν κλέβοντας «νομίμως», που αντί να παράγουν, τζογάρουν απ’ τα «έτοιμα» της κοινωνικής τους αναλγησίας στα χρηματιστήρια, που επευφημούν αποφάσεις για «άρση του πόθεν έσχες, προκειμένου να επενδυθούν – διάβαζε «ξεπλυθούν» – χρήματα στην οικοδομή», που τους «χαϊδεύει» η θρασύτατη εξουσία, λέγοντας – ευθαρσώς και από τηλεοράσεως, δια στόματος Παγκάλου – ότι «αυτοί που έχουν, ξέρουν και να κρύβουν, γι αυτό δεν τους φορολογούμε«

Δεν είμαστε μαζί μ’ εκείνους που διεκδικούν την «ελληνικότητά τους» μέσα από την μισαλλοδοξία τους, την «ευρωπαϊκότητά τους» μέσα από την κατανάλωση και την πολιτική στις συνομωσίες

Δεν είμαστε μαζί με αυτόκλητους ή δοτούς «μεσσίες», όποιοι κι αν είναι, ό,τι «ιστορία» κι αν κουβαλούν, όσο τίμιοι κι αν είναι

Δεν είμαστε μ’ εκείνους που λένε «οι πολιτικοί» και εννοούν… επάγγελμα…

Δεν είμαστε μ’ εκείνους που «αγαναχτούνε» γιατί τους «πούλησε» το «βύσμα τους», που απαξιώνουν «ίνα μήποτε αξιολογηθούν»

Δεν είμαστε μ’ εκείνους που η «κοινωνική τους κουλτούρα» έμεινε στην ανέμελη νιότη τους ή στον προγραμματισμένο βίο τους, χωρίς να βαπτισθεί στην κοινωνική παρέμβαση κι ώσμωση που λέγεται «εργασία»…

Δεν είμαστε μαζί μ’ εκείνους που αναζητούν στόχους στον εύκολο πλουτισμό και την κοινωνική αμετροέπεια – και, φαίνεται, εκφράζονται μέσα από τον, «σοσιαλιστικών αντανακλαστικών», θαυμασμό της απαλλοτριώτριας της «Παιδείας» για τον «νεαρό Έλληνα που στήνει και πουλάει εν ριπή οφθαλμού εταιρίες νέας τεχνολογίας, ‘κονομώντας εκατομμύρια«…

Δεν είμαστε μ’ εκείνους που πιστεύουν στα νούμερα κι όχι στα μάτια τους, ανάγοντας τους «δείκτες ανάπτυξης» σε σημαντικότερο μέγεθος από την «επιβιωσιμότητα»

Δεν είμαστε μ’ εκείνους που βάζουνε στο ζύγι γνώσεις, διατάζοντας ότι «η επιστημονική βιβλιογραφία είναι στ’ αγγλικά«, ωσάν η επιστήμη να «τελειώνει» κάπου στην ύλη ενός ΙΒ, ή «η παράγραφος 1.3 εξαιρείται της γνώσης, αλλά η 1.4 εξετάζεται» ή «αξιολογήστε (!) τη φράση του Ο. Ελύτη ‘με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου’ με 20 λέξεις»…

Δεν είμαστε, ποτέ, μ’ εκείνους π’ αναμετρούν τον κόσμο με το μπόι τους, αξιολογώντας από «θέσεις εξουσίας» αυτά που ποτέ δεν άγγιξαν και δεν κατέχουν

Και δε χρειαζόμαστε υποσχέσεις κι εγγυήσεις για ν’ ανακατέψουμε τον κόσμο!

Advertisements

About freesyndicate

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΜΙΑΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
This entry was posted in ... μάτια ..., editorial, παραγωγή, παιδεία, πολίτης, πολιτική, ρατσισμός / εθνικισμός, το σύνηθες παράλογο, Επί του πληκτρολογίου, Φιλοσοφία της Αμφιβολίας, ακούμε;, αλληλεγγύη, επί του πληκτρολογίου, επικαιρότητα, εργασία και κοινωνία, ελληνικό εκπαιδευτικο σύστημα, ιστορία, κόσμος, κοινωνία, κοινωνικοί/εργατικοί αγώνες, οικονομία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Όχι, δεν είμαστε «όλοι μαζί»!

  1. Ο/Η keipi λέει:

    Το κλοπιποστάρω τώρα…

  2. Ο/Η George λέει:

    Συμφωνώ και είναι πολύ καλό να διαχωρίζουμε τη θέση μας, μα με όλους αυτούς καλούμαστε να συνυπάρξουμε αν όχι και να συνεργαστούμε. Το ίδιο καλούνται να κάνουν και αυτοί σαφώς. Δεν μπορούμε να τους αφαιρέσουμε το δικάιωμα να συμμετέχουν γιατί το ίδιο μπορούν να ισχυριστούν αυτοί ή κάποιοι άλλοι για μας. Εχθροί μας δεν είναι οι βολεμένοι ή αυτοί που θέλουν να βολευτούν, εχθροί μας είναι οι μηχανισμοί που δημιουργούν συνθήκες και εκπαιδεύουν τους πολίτες χωρίς να το καταλαβαίνουν καν, εφόσον «όλοι» αυτό έκαναν ανέκαθεν και θεωρούνται «φυσιολογικοί» και καταξιωμένοι. Φιλικότατα

    • Ο/Η freesyndicate λέει:

      … να, λοιπόν, το πραγματικό μας θέμα:
      – «νομίζεις ότι – σε περίπτωση ‘δημοκρατίας’ – οι ‘βολεμένοι’ και οι ‘βολεψάκηδες’ θα νοηθούν το ‘κοινό καλό’ ή θα αναπαράξουν – ψηφίζοντας ή διοικώντας – την κοινωνική αναλγησία και μιζέρια που τώρα βιώνουμε«;
      – «νομίζεις ότι τα ‘κοινωνικά κινήματα’ – δομημένα ή όχι – δικαιούνται να παρέχουν κάλυψη σε τέτοιες προθέσεις«;
      – «δε νομίζεις, λοιπόν, ότι ένας από τους ρόλους του – όποιου – ‘κινήματος’ είναι να εκπαιδεύσει κοινωνικά τα μέλη του, αλλά και – με τον ίδιο στόχο και παλεύοντας για ‘κοινωνική αναμόρφωση’ (έστω) – να σπάσει και κάποια αυγά«;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s