… σκέψεις ατάκτως εκφραζόμενες …

educa-finnlandΕπειδή πρέπει, επιτέλους, να ανοίξει το θέμα του Εκπαιδευτικού Συστήματος στην Ελλάδα, κι επειδή πολλά ειπώθηκαν τα τελευταία χρόνια για «μοντέλα επιτυχίας» στην Ευρώπη: οι στατιστικές λένε πολλά ψέμματα, αν τις πιστεύεις κατά λέξη, αλλά μπορούν και να υποδεικνύουν!

Δύο χώρες που λατρεύτηκαν, τελευταία, για την πρόοδό τους έχουν – έκπληξη – κάτι να πουν στους προβληματιζόμενους και με ανοικτά τα μάτια (ολάνοικτα;):

  • οι νεολαίες της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας (Eire) και της Φινλανδίας (Suomi) διαπνέονται από τον ίδιο μυθο- και μοιρο-λατρισμό με αυτήν της Ελλάδας: οι μύθοι τους μιλούν για αδικημένα έθνη, που βρέθηκαν για αιώνες κάτω από ξένο ζυγό αγγλικό ή σουηδικό και μιλούν για τους απόλυτους καλλιτέχνες – που ο «κακός» υπόλοιπος κόσμος δεν αναγνωρίζει επαρκώς – Joyce ή Sibelious.
  • οι δύο χώρες (μαζί με την Ελλάδα και την Ουγγαρία) έχουν το Ευρωπαϊκό ρεκόρ στον αλκοολισμό των νέων – ειδικά η Φινλανδία είχε για χρόνια και το ρεκόρ τυφλών νέων (: αφού η πώληση αλκοολούχων απαγορεύεται σε νέους, αυτοί πίνουν … ό,τι βρουν!).
  • για πολλά χρόνια (και τώρα, σε μεγάλο βαθμό) αυτοί οι νέοι βαυκαλίζονται με το (δίκαιο ή όχι, δεν έχει σημασία) όνειρο της απελευθέρωσης των χαμένων πατρίδων Βόρειας Ιρλανδίας ή Καρελίας.
  • ειδικά οι Ιρλανδοί, όπως και οι Έλληνες, αυτοχαρακτηρίζονται μέσω της προσκόλλησής τους σε ένα δόγμα (Δυτικό Καθολικό) που τους μεταδίδει σωρό συντηρητικά ανακλαστικά… Με τους Φινλανδούς το πράμα πάει πιο μακριά: Λουθηρανοί όντας, έχουν διαφοροποιηθεί από την Λουθηρανική Εκκλησία της Σουηδίας υιοθετώντας – τύποις – καλβινιστικές εκφάνσεις στην καθημερινότητά τους (κάτι σαν «αυτοκέφαλο της Εκκλησίας»)!
  • κλείνοντας, υπάρχει και ένα – ανεκδοτολογικού τύπου – επιπλέον κοινό χαρακτηριστικό: οι τρεις χώρες (και η Ουγγαρία, για να μην ξεχνιόμαστε, ε;) έχουν ένα θέμα με τη διεθνή τους ονομασία. Για θυμηθείτε: Eire/Ireland, Suomi/Finland, Magyaroszag/Hungary, Hellas/Greece.

Τί είναι, λοιπόν, αυτό που διαφοροποίησε αυτές τις δύο (τουλάχιστον) χώρες από την Ελλάδα στον τομέα της Παιδείας και της εκπeduca-ireland2αίδευσης, αλλά και σε αυτόν της ανάπτυξης;

Για το δεύτερο, προσώρας, φαίνεται ότι οι σωστές – ή οι θελκτικές – επιλογές της εκάστοτε εξουσίας λειτούργησαν ως μαγνήτες για εξωτερικές επενδύσεις, που τελικά, στα πλαίσια του εύθραυστου – όπως αποδείχθηκε – συστήματος διεθνούς αλληλεξάρτησης, λειτούργησαν βραχυπρόθεσμα σε αναπτυξιακή κατεύθυνση. Όσο η επένδυση υπερκερνά σε αξία το αντικείμενό της, δεν μπορεί κανείς να ελπίζει, δεδομένου ότι η κερδοφορία θεωρείται σημαντικότερη της ανάπτυξης.

Για το πρώτο, και καταγράφοντας μόνον επιφανειακά τις εντυπώσεις, φαίνεται να κυριαρχούν δύο παρεμβάσεις καθοριστικές:

  • εν πρώτοις, τα όργανα θεσμοθέτησης και εξουσίας παραχώρησαν τον συντονισμό της δράσης στους προνομιακά υπεύθυνους φορείς που ονομάζονται «επιστημονική κοινότητα«, όχι μέσω «επιτροπών» ή μικτών συμβουλίων, αλλά μέσω των Πανεπιστημίων (στα οποία προτρέπονται οι εκπαιδευτικοί να εκπονήσουν μεταπτυχιακά και ερευνητικά προγράμματα, άρα να πιστοποιήσουν την επιστημονική τους επάρκεια και ευστάθεια στα καθ’ ύλην αρμόδια ιδρύματα), στα οποία και ανατέθηκε η ευθύνη καθορισμού – όχι εκτέλεσης – των προαπαιτούμενων για σπουδές. Δεν μπορεί, βέβαια, να αγνοηθεί το γεγονός ότι και στις δύο χώρες (Δ. της Ιρλανδίας και Φινλανδία) οι υποτροφίες για σπουδές και η κοινωνική μέριμνα – ειδικά στη δεύτερη – είναι εντυπωσιακές, σε σχέση με την Ελλάδα.
  • κατά δεύτερον, ενισχύθηκε, με τα παραπάνω (εκπόνηση μεταπτυχιακών κ.λπ.), αλλά και με την αυτονομία και την ευθύνη που παραχωρήθηκε στη διαμόρφωση – κατά σχολική μονάδα ή περιφέρεια/επαρχία – του προγράμματος σπουδών, το status του εκπαιδευτικού ως κοινωνικής μονάδας, αλλά και, και αυτό φαίνεται να καθίσταται σημαντικότερο σε μια αστική/καπιταλιστική κοινωνία, ως παράγοντα ανάπτυξης!

Πού ήταν – σε όλην αυτή τη διαδικασία – οι «συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί»;

Υιοθέτησαν, ως φαίνεται, τον ρόλο του διαμεσολαβητή/ελεγκτή όλου του συστήματος, άρα ανέλαβαν να καθορίζουν μεγάλο μέρος του παρόντος και του μέλλοντός του, στα πλαίσια ενός συστήματος συνεχούς (επαν)αξιλόγησης!

Επιφυλάσσομαι για τα επόμενα, καλή μελέτη!

Advertisements

About freesyndicate

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΜΙΑΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
This entry was posted in επί του πληκτρολογίου and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s